Het recht als snelweg

Er belde een klant: de bank had een voorstel gedaan en hij kon er geen touw aan vastknopen. Moest hij dit tekenen? Mijn intuïtie zei me dat als het onnavolgbaar was, de bank waarschijnlijk iets probeerde te verbergen. Twee uur later kon ik de conclusie onderbouwen dat het een beroerde deal was. Toch is het stuitend dat ik met mijn opleiding er zo lang voor nodig had om uit te vogelen wat werd voorgesteld. Ons recht gaat er namelijk vanuit dat wij weten waar we aan beginnen als we een overeenkomst tekenen. Bij simpele deals is dat natuurlijk ook zo. Ik vraag de bakker om een krentenbol, leg geld neer en weet wat ik krijg. Maar vooral bij overeenkomsten die lang duren, is het idee van weten waar je aan begint een fictie. Studenten die bijvoorbeeld samen een bedrijfje starten, zullen dromen ooit champagne te drinken met de oprichters van Facebook. Maar de juridische complicaties van het feit dat Simon dan misschien alleen nog met de meisjes op stap wil, zijn zolang tevoren allemaal niet te regelen. Gelukkig hebben we het recht om in dit soort gevallen de gaten van de overeenkomst te vullen, of zelfs om de overeenkomst aan te passen tot iets redelijks. Op basis van die wetenschap, stappen we in deals met mensen die we amper kennen, zonder eerst drie maanden samen koffie te hoeven drinken. Het is te vergelijken met een snelweg; omdat we weten dat er geen gaten in de weg zitten, rijden we hard. In Mali, waar rechtssysteem en asfalt enorme gaten vertonen, gaat alles langzamer. Mijn klant had deze overeenkomst kunnen tekenen, want waarschijnlijk had een rechter de deal vernietigd of aangepast. In landen waar het rechtssysteem slecht is, moet je een juridische studie hebben afgerond voordat je zonder gevaar een bedrijfje kunt starten of bankproducten kunt kopen.

Contractrecht
  • Facebook - White Circle
  • LinkedIn - White Circle

Copyright: Antoinette Vlieger BV - Algemene VoorwaardenPrivacy Statement​ - Interne Klachtregeling