Coulance van verzekeraars

Ooit reed mijn moeder als een ware Schumacher. Die dagen zijn voorbij nu ze de 75 gepasseerd is, maar een gevaar op de weg is ze niet. Toen ze op de snelweg een groot voorwerp op zich af zag vliegen, was ze dan ook zo verstandig om het stuur stevig beet te pakken en stug door te rijden. Een kettingbotsing bleef daardoor uit. Bij haar vriendin aangekomen bleek dat een dikke, wel dertig centimeter lange kram zich in de voorkant van haar auto geboord had: zo’n ijzeren u-bocht waarmee op vrachtwagens van alles wordt vastgezet – als de chauffeur tenminste zo slim is om de boel goed aan te draaien. Bij de garage werd haar verteld dat ze wel dood had kunnen zijn. Ze was blij er zonder kleerscheuren vanaf te zijn gekomen, totdat ze opmerkte dat haar verzekeringspremie flink omhoog was gegaan. Ze had immers een ongeluk gehad dat door niemand anders was veroorzaakt? Haar emotionele brief verwees ik naar de prullenbak, waarna ik belde voor de algemene voorwaarden. De verzekeraar bleek niets aan de premie te veranderen als de schade verhaald kon worden. Dat was ook zo als verhaal niet mogelijk was, maar wel vast stond dat iemand anders, een anonieme partij, schuldig was geweest. Ik stuurde een mailtje naar de verzekeraar: “U lijkt te suggereren dat mijn oude moeder de kram eventueel zelf in de voorkant van haar auto zou hebben geramd. Dit is een ridicule suggestie. Wellicht bedoelt u te stellen dat aansprakelijkheid van een ander alleen vaststaat als er een politierapport is. Dit staat echter niet in uw polisvoorwaarden en bovendien volgt het niet uit de wet.” Nog dezelfde dag liet de verzekeraar weten de premie omlaag aan te passen. Niet omdat we juridisch volkomen gelijk hadden, maar uit coulance. Wat een grappenmakers zijn het toch.

Contractrecht
  • Facebook - White Circle
  • LinkedIn - White Circle

Copyright: Antoinette Vlieger BV - Algemene VoorwaardenPrivacy Statement​ - Interne Klachtregeling