Honden en incasso's

Het zwembad lekte, dus ze zocht op internet een reparateur. Vooraf werd een aanbetaling gevraagd voor materiaal. Op de afgesproken dag verscheen een klusman die wat dozen neerzette en direct constateerde dat hij dit niet in zijn eentje kon afhandelen. Hij zou terugkomen met een collega, maar dat werd afgezegd. En de drie keren daarna ook. Intussen arriveerde de zomer, en ze kon nog altijd niet zwemmen, dus ze ging wat vaker bellen. Reactie was de vraag hoe ze het in haar hoofd haalde om druk uit te oefenen, terwijl het zo’n onbenullige opdracht was. “Mevrouw, wij moeten hele zwembaden aanleggen en dat gaat natuurlijk voor.” Maar haar geld terugkrijgen, was ook niet mogelijk. Ze moest maar een jaartje wachten. Ze vroeg mij om advies en ik pakte de telefoon. Binnen de kortste keren kreeg ik een enorme tirade over me heen. Hij kende “mijn soort.” In oplossingen zou ik niet geïnteresseerd zijn, enkel in uren schrijven. Ik probeerde uit te leggen dat mijn cliënte naar Nederlands recht gewoon snelle uitvoering van de overeenkomst mocht vragen, en dat ze anders haar geld terug wilde. Hij antwoordde dat hij helemaal niks te maken had met het Nederlandse recht. Op mijn opmerking dat Limburg bij mijn weten onderdeel was van Nederland, dreigde hij de honden op me af de sturen. Echt een gezellig bedrijfje. Natuurlijk was het mogelijk om naar de rechter te gaan en een deurwaarder in te schakelen. Probleem was dat dit meer geld zou kosten dan de aanbetaling zelf. De wet stelt dat ook incassokosten kunnen worden geëist, maar die zijn in 2012 gemaximeerd. En dat was niet zo handig van de wetgever, want nu kunnen mensen in dit soort zaken hun geld niet meer terughalen bij beunhazen, terwijl het idee nu juist was om consumenten te beschermen. De Wet Incassokosten moet wat mij betreft snel aangepast worden.

Contractrecht
  • Facebook - White Circle
  • LinkedIn - White Circle

Copyright: Antoinette Vlieger BV - Algemene VoorwaardenPrivacy Statement​ - Interne Klachtregeling