Online Boefjes

Ik ben een werkende moeder. Ons gezin draait daarom volledig op Bol, Appie en Zalando. Elke zondagavond stuur ik met een Belgisch biertje in de hand de bestellingen rond, die keurig op de stoep worden gezet. Briljant. Maar zo rond de feestdagen kunnen deze sites ons niet meer van alles voorzien. Zo wilde ik een kruisboog hebben - en die heeft Appie niet. Dan ben je dus overgeleverd aan onbekende sites. Op papier heb je als online-consument een scala aan rechten, maar in praktijk gaat dit weleens mis. Zo kocht ik ooit via marktplaats een jong katje dat bij ophalen op sterven na dood bleek. Sommige verkopers lijken zelfs nooit van plan te zijn om te leveren. In zo’n geval zijn de gewone regels van contractrecht van toepassing. Er is een overeenkomst gesloten. Ik heb gekocht en betaald en de verkoper pleegt nu wanprestatie. Niet een zaak van de politie, maar de kwestie is eventueel wel te regelen met een deurwaarder. Dat is teveel gedoe voor kleinere online bestellingen, maar bij nooit geleverde flatscreens wordt het interessant. De boefjes van deze wereld weten dat natuurlijk en gebruiken daarom regelmatig valse adressen. Het mooie is dat ze daarmee nu juist wel weer binnen de bevoegdheid van de politie vallen; ze hebben zich dan namelijk schuldig gemaakt aan oplichting! De Hoge Raad heeft vastgesteld dat je voordoen als bonafide verkoper, op zich geen strafbaar feit oplevert. Dit wordt anders wanneer bij verkoop valse naam en adresgegevens gebruikt worden. Online oplichters die zo de deurwaarders proberen weg te houden, lopen daarmee dus het risico de politie op hun dak te krijgen. En wie bij kleinere bestellingen erop gokt dat niemand de moeite neemt beslag te leggen; wacht maar. Er ligt een mooi wetsvoorstel klaar waarmee de politie meer kan ondernemen tegen malafide internetverkopers

Contractrecht
  • Facebook - White Circle
  • LinkedIn - White Circle

Copyright: Antoinette Vlieger BV - Algemene VoorwaardenPrivacy Statement​ - Interne Klachtregeling